Elke zomer, wanneer makreel in grote getale de Noordzee optrekt, staat hij op mijn kaart. Zijn huid glanst als parelmoer, zijn vlees is vet en vol karakter — een vis die zich niet verstopt, maar zich laat proeven zoals hij is. Vers van de boot heeft makreel een frisheid en intensiteit die geen enkele andere Noordzeevis evenaart. Precies door dat vette, rijke karakter is hij een van de meest veelzijdige vissen om mee te werken: hij verdraagt zuur, rook en kruiding, en blijft toch zichzelf. Voor mij is makreel het bewijs dat de Noordzee, met respect behandeld, de mooiste smaken te bieden heeft.

Op een dag waarop ik echt niets moet, trek ik er het liefst op uit met mijn twee dochters. Een dagje pretpark, een strandwandeling of een tocht door het bos — het maakt niet uit waar, als we er samen maar iets van kunnen ontdekken. Ruiken, voelen, proeven: de wereld door hun ogen (opnieuw) leren kennen. Genieten van elkaars gezelschap, en de tijd gewoon even uit het oog verliezen — dat is voor mij de mooiste invulling van een vrije dag.

Als er meer goed gaat dan slecht, moet je niet zagen. Dat is mijn levensmotto. Er is altijd wel iemand die het nog veel zwaarder heeft — dat relativeert, en houdt me met beide voeten op de grond. Focussen op wat wél lukt, in plaats van te blijven hangen bij wat af en toe misgaat, geeft rust en ruimte om vooruit te blijven kijken.

Ik hou graag alles zelf in de hand — ik ben iemand die verantwoordelijkheid neemt en het net iets te graag zelf goed wil doen. Loslaten en taken uit handen geven, dat vind ik soms lastig. Het is een eigenschap waar ik me bewust van ben, en waar ik dagelijks aan werk.